jane님의 프로필!!!เหวี่ยง!!!사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
|
2월 28일 คู่มือเด็กดื้อถ้าการใช้ชีวิตแบบง่ายๆกับความคิดแบบเด็กๆ
มันทำให้มีความสุข
แล้วทำไมเราถึงไม่ทำกันหล่ะ
มัวปฏิเสธกันเพราะไม่อยากจะยอมรับความคิดแบบเด็กๆใช่มั้ย
"การคิดมากแบบผู้ใหญ่
ก็ไม่เห็นจะทำให้มีความสุขสักเท่าไหร่เลย
มีแต่ปัญหาขัดแย้งกัน
เพราะแต่ละคนคิดกันมากเกินไปไงหล่ะ
มัวแต่ตัดสินกันเองว่าใครผิดใครถูก"
ทุกคนต่างกัน
มีความเป็นตัวของตัวเอง
มีกรอบเป็นของตัวเอง
ซึ่งมันก็คงจะไม่มีทางเท่ากันหรอก
ทำไมไม่ยอมรับแล้วก็หากรอบที่มันเป็นความพอดีกันหล่ะ
"อะไรที่มันตึงเกินไป
มันก็อึดอัด
แต่ก็ต้องยอมรับเหมือนกันว่า
อะไรที่มันหย่อนเกินไป
มันก็จะเละเทะ"
น่าจะอยู่กันด้วยความเข้าใจ+ความพอดีนะ
อะไรที่เป็นความสุข
แล้วก็ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน
ก็ทำกันไปเถอะ
จะได้ไม่ต้องมานึกย้อนกลับมาเสียใจทีหลัง
ว่าตอนนั้นน่าจะทำอย่างนั้นอย่างนี้
แต่ก็ไม่ได้ทำ
เพราะโอกาสมันไม่ได้วิ่งเข้ามาหาเราบ่อยๆหรอก
และเวลามันก็ผ่านแล้วผ่านเลย
ไม่มีย้อนกลับ 1월 22일 เธอคือใครชั่วชีวิตที่เคยรักใคร ไม่เคยล้อเล่นกับหัวใจ แต่ว่าทุกคน เข้ามาคบกัน ไม่นานเค้าก็ไป แต่ละครั้งก็คอยทุ่มเท แต่สุดท้ายก็ยังเสียใจ เจ็บจนคุ้นเคย แต่ไม่ชอบเลยที่ต้องไม่เหลือใคร ดั่งฟ้า จะแค่เพียงต้องการแกล้งกัน ให้ฉันต้องพบเจอแต่ความเจ็บช้ำใจ จนไม่รู้ว่ารักแท้ หน้าตาเป็นเช่นไร ก็ยังไม่พบเจอใครที่รักกันจริงซักที จะมีไหมซักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้ จะมีไหมซักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร ที่จะเป็นรักสุดท้ายของฉันจริงๆ ซักที อยากจะพบซักคนที่เข้าใจ ไม่ต้องพร้อม ต้องดีมากมาย อาจจะเถียงกัน อาจทะเลาะกัน เค้ายังไม่ไปไหน อยากจะพบซักใจที่เข้ากัน อยู่กับฉันรักกันเรื่อยไป อย่าแค่แวะมา ฝากแค่น้ำตา ให้ค้างคาในหัวใจ ไม่รู้จะเจอเมื่อไหร่ ก็เฝ้าแต่ถาม ก็ได้แต่ถามจากฟ้า 12월 29일 สิ่งใหม่ที่ไม่ใหม่...ไม่ได้อัพสเปสมาชาติครึ่ง
ได้ฤกษ์อัพกันสักทีนะ
แต่เอาเข้าจิงๆก็ไม่รูจะอัพอะไรอ่ะ...
เพราะชีวิตตอนนี้มันก็เรื่อยๆอ่ะนะ
...มีความสุขดี...
"การได้อ่านหนังสือดีๆ ได้อ่านเรื่องราวของคนหลายๆคน
ทำให้เราได้เรียนรูอะไรต่างๆมากขึ้น
โดยที่เราไม่ต้องเจอกับตัวเอง"
รู้สึกว่าแอบเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนิดนึงรึป่าวก็ไม่รู้...555
แต่ความสุขของเราอีกอย่างหนึ่งก็คือ
การได้แนะนำหนังสือดีๆให้คนอื่นๆที่ยังไม่เคยอ่าน
ได้ลองอ่านดู
เผื่อว่าจะตกหลุมรักเหมือนเราก็ได้ไง
ขอเพียงแค่หนึ่งคำพูดดีๆก็พอแล้ว
สำหรับหนังสือหนึ่งเล่มที่อ่าน
เห็นด้วยมั้ย
อย่างตอนนี้เล่มที่ประทับใจสุดๆเลยก็คือ หนังสือของ "เอิ้น พิยะดา"
ปลื้มเค้ามากๆเลยอ่ะ
ทั้งความสามารถในด้านดนตรี+มุมมองต่างๆ
แล้วก็ชอบมากๆตรงที่เค้าไม่ได้เป็นแค่หมอที่เรียนหนังสือเป็นอย่างเดียวไงหล่ะ
กรี๊ดสุดๆ
ขอเพ้อสำหรับปีใหม่นี้นิดส์นึงนะว่า
...อยากเจอใครบางคน???ทุกวันเลย...
10월 31일 ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไร ถ้าคิดว่าฉันไม่ใช่ เข้าใจเลยแล้วกัน ไม่มีปัญหา
เมื่อสิ่งที่ฉันเป็น มันไม่เข้าตา เมื่อสิ่งที่ฉันทำ ที่แล้วๆมา มันยังไม่เพียงพอ เธอก็หาไป บอกตรงๆ ฉันก็คงได้แค่นี้ ถ้าเธอเห็นว่ายังไม่ดี เธอต้องการใคร
ที่จะคว้าเดือน ที่จะคว้าดาว เอามาให้เธอได้ ก็ออกไปหาดู ออกไปรู้จัก ออกไปรักใคร ที่เธอใฝ่ฝัน * ขอให้เธอได้เจอกับใครซักคนที่ดี ที่เธอรักเขาได้มากกว่า กว่าที่รักฉัน
และหวังว่าเขาก็คงจะรักเธอเช่นกัน อย่างน้อยที่สุด ให้เขารักเธอสักครึ่งหนึ่ง อย่างที่ฉันรัก...อย่างที่ฉันรัก ไม่เป็นไร รักไม่รักก็บอกฉัน สุดแต่หัวใจเธอต้องการ เธอต้องการใคร
ที่จะคว้าเดือน ที่จะคว้าดาว เอามาให้เธอได้ หรือที่มันรักเธอ ที่มันรักเธอ ที่มันรักเธอ ยิ่งกว่าชีวิต...
ไม่มีความหมายอะไรหรอก(มั้ง) แค่ชอบเพลงนี้เฉยๆ 10월 27일 13เข็มกลับมาจากเชียงใหม่ได้อาทิดนึงแล้วแหละ
ไปแข่ง 13 เข็มมา
สนุกมากๆ
น่าเสียดายที่แพ้เชียงใหม่จัง
ไม่น่ามาอยู่สายเดียวกันเลยอ่ะ
ไม่งั้นคงได้เจอกันรอบชิงแหงๆ
เพราะทีมเราเก่ง...555
(พูดจิงๆนะ)
ถึงตอนนี้ก้ยังเสียดายอยู่เลย เวลาที่คิดถึงอ่ะ
แต่เค้าก็เก่งจิงๆแหละ
โดยเฉพาะเบอร์10 (ลูกปลา)
เก่งโคตรๆ
คนบ้าอะไรเนี่ย อยู่แค่ปี1เองด้วย
เลี้ยงลูกผ่านทีมเราทีเดียว 3 คนเลย
ยอมแพ้เลยอ่ะ เพราะแบบว่าวิ่งไม่ทันจิงๆ
เห็นแล้วอยากจะเปลี่ยนกีฬาเล่นเหลือเกิน...555
แต่ก็อย่างที่มดบอกแหละ
ถึงกีฬาเราจะแพ้
แต่เราว่าเราได้สิ่งที่สำคัญมากกว่านั้นกลับมา
นั่นก็คือ มิตรภาพแหละ
ฟังดูน้ำเน่าป่ะ แต่เป็นเรื่องจิงอ่ะ
พี่ๆในทีมบาสน่ารักมากๆ เป็นกันเองทุกคนเลย
สนุกมากๆ
เริ่มไม่แน่ใจแล้วแหละ ว่าตกลงเราเป็นทีมบาสหรือเราเป็นคณะตลกกันแน่...555
น่าเสียดายแทนคนที่ไม่ได้ไปจัง
อยากบอกว่ามันสนุกมากจิงๆ
ตั้งแต่วันแรกที่ไป-วันสุดท้ายที่กลับเลย
จนกลับมาแล้วรู้สึกเหงาไปเลยอ่ะ
ยังไม่ชิน
...อารมณ์คล้ายๆตอนไปsummerกลับมาใหม่ๆเลย...
ดีใจที่ได้รู้จักกับคนใหม่ๆ+ได้เจอกับเพื่อนเก่าด้วย
9월 23일 รองเท้าทำร้ายอ่ะเมื่อวานไปออกรับบริจาคธงมา
ทรมานสุดๆ
เพราะขาเจ็บ รุ้สึกว่าไปเป็นภาระคนอื่นจัง...
ก็สนุกดี+ได้บุญด้วย
แต่จะดีกว่านี้มากๆเลย ถ้าพร้อม
กลับมาก็เลยไป ER
โดนถอดเล็บทันทีเลย(เป็นครั้งที่ 3แล้ว)
ดีนะที่โดนแค่นิ้วเดียว คิดว่าจะโดนทีเดียว 3 นิ้วเลย
(แต่ก็มีสิทธิ์ ถ้าเล่นบาสต่อไปเรื่อยๆ เพราะมันก็เริ่มช้ำแล้วเหมือนกัน...555)
อยากซ้อมแล้วอ่ะ
วันอังคารนี้มีซ้อมแข่งกะบ้านสมเด็จด้วยอ่ะ
อยากเล่นๆ แต่ไม่รู้จะเล่นได้มั้ยอ่ะ
เดวนิ้วจะไปหมดซะก่อน
กว่าจะถึง 13 เข็มไม่รู้ว่าจะเป็นไงบ้าง
เพราะรองเท้าคู่ใหม่แท้ๆเลย
ต่อไปจะไม่ซื้อ Reebok อีกแล้ว
จำไว้เลย... 9월 18일 ทางเดินแห่งรักเคยคิดไหมว่าตอนนี้คุณเดินอยู่คนเดียว หรือว่ามีใครเดินเคียงข้างไปกับคุณบ้าง
|
|
||||||||||||||||||||||
|
|
